Ένσημη ή μη άδεια από την εργασία λόγω ασθένειας ή τραυματισμού. Οι κανόνες διαφέρουν σημαντικά μεταξύ των κρατών μελών της ΕΕ.

Περίοδος απουσίας από την εργασία που χορηγείται σε μητέρα πριν και μετά τη γέννηση του παιδιού της. Το δίκαιο της ΕΕ εγγυάται ελάχιστες 14 εβδομάδες άδειας μητρότητας.

Περίοδος απουσίας από την εργασία που χορηγείται σε πατέρα ή δεύτερο γονέα μετά τη γέννηση ή υιοθεσία παιδιού.

Αποζημίωση που καταβάλλεται σε εργαζόμενο για ζημίες ή απώλειες, όπως όταν ένας εργοδότης τερματίζει μια σύμβαση χωρίς να ακολουθήσει τις σωστές διαδικασίες.

Αποζημίωση που καταβάλλεται σε εργαζόμενο κατά τη λύση της σύμβασης εργασίας, συνήθως υπολογιζόμενη βάσει της διάρκειας της υπηρεσίας και του τελευταίου μισθού.

Η λύση της σύμβασης εργασίας ενός εργαζομένου από τον εργοδότη. Το δίκαιο της ΕΕ και οι εθνικοί νόμοι παρέχουν διάφορες προστασίες κατά της άδικης ή παράνομης απόλυσης.

Απόλυση επειδή ο εργοδότης πρέπει να μειώσει το εργατικό δυναμικό, συνήθως για οικονομικούς ή διαρθρωτικούς λόγους και όχι λόγω συμπεριφοράς του εργαζομένου.

Εργαζόμενος που αποστέλλεται από τον εργοδότη του για την παροχή υπηρεσίας σε άλλο κράτος μέλος της ΕΕ σε προσωρινή βάση.

Επίσημη αργία κατά την οποία οι εργαζόμενοι δικαιούνται γενικά μία ημέρα άδεια από την εργασία, με αποδοχές. Ο αριθμός των αργιών ποικίλλει ανά χώρα της ΕΕ.

Κάλυψη που πληρώνει για ιατρικά έξοδα. Σε πολλές χώρες της ΕΕ, η υποχρεωτική ασφάλιση υγείας χρηματοδοτείται μέσω εισφορών κοινωνικής ασφάλισης.

Ένα σταθερό ποσό που μπορεί να αφαιρεθεί από το μικτό εισόδημα πριν από τον υπολογισμό του φόρου εισοδήματος, που αντιπροσωπεύει τυπικά έξοδα που σχετίζονται με την εργασία.

Περίοδος απουσίας από την εργασία διαθέσιμη στους γονείς για τη φροντίδα ενός μικρού παιδιού. Το δίκαιο της ΕΕ προβλέπει ελάχιστη γονική άδεια 4 μηνών ανά γονέα.

Πρόσωπο που εργάζεται σε ένα κράτος μέλος της ΕΕ ενώ κατοικεί σε άλλο, μετακινείται τακτικά πέρα ​​από τα σύνορα. Επίσης γνωστός ως μεθοριακός εργαζόμενος.

Περίοδος δοκιμής στην αρχή της απασχόλησης κατά την οποία οποιοδήποτε μέρος μπορεί να τερματίσει τη σύμβαση πιο εύκολα, συνήθως με συντομότερη προειδοποίηση.

Τακτικές πληρωμές που γίνονται σε συνταξιοδοτικό ταμείο από εργαζομένους, εργοδότες ή και τους δύο για τη δημιουργία αποταμιεύσεων για τη σύνταξη. Οι συντελεστές εισφορών ποικίλλουν ανά χώρα.

Υποχρεωτικές πληρωμές που πραγματοποιούνται από εργαζόμενους και εργοδότες για τη χρηματοδότηση συστημάτων κοινωνικής προστασίας, συμπεριλαμβανομένων συντάξεων, υγειονομικής περίθαλψης και επιδομάτων ανεργίας.

Ένα έγγραφο που παρέχεται από έναν εργοδότη σε έναν εργαζόμενο που δείχνει την ανάλυση των κερδών και των κρατήσεων για μια περίοδο πληρωμής. Απαιτείται από το νόμο στις περισσότερες χώρες της ΕΕ.

Μια φορολογική μείωση ή πίστωση διαθέσιμη σε φορολογούμενους που υποστηρίζουν οικονομικά εξαρτώμενα μέλη, όπως παιδιά ή ηλικιωμένους συγγενείς.

Οικονομική υποστήριξη που παρέχεται σε εργαζόμενους που έχουν χάσει τη δουλειά τους ακούσια. Η επιλεξιμότητα και τα ποσά ποικίλλουν ανά χώρα.

Επίσημη παρακολούθηση των χώρων εργασίας για τη διασφάλιση της συμμόρφωσης με τους εργατικούς νόμους, τους κανονισμούς υγείας και ασφάλειας και τα πρότυπα συνθηκών εργασίας.

Το σύνολο της νομοθεσίας που διέπει τις εργασιακές σχέσεις σε μια χώρα, συμπεριλαμβανομένων των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων εργοδοτών και εργαζομένων.

Πληρωμές που πραγματοποιούν οι εργοδότες επιπλέον των μισθών των εργαζομένων για τη χρηματοδότηση συστημάτων κοινωνικής προστασίας. Αυτές αντιπροσωπεύουν ένα σημαντικό πρόσθετο κόστος απασχόλησης.

Πληρωμένη άδεια από την εργασία που χορηγείται στους εργαζομένους κάθε χρόνο. Το δίκαιο της ΕΕ απαιτεί ελάχιστες 4 εβδομάδες πληρωμένης άδειας ετησίως για όλους τους εργαζομένους.

Η αρχή ότι άνδρες και γυναίκες πρέπει να λαμβάνουν την ίδια αμοιβή για την ίδια εργασία ή εργασία ίσης αξίας. Καθιερώθηκε στο δίκαιο της ΕΕ από τη Συνθήκη της Ρώμης.

Το ποσό της αμοιβής που λαμβάνει πραγματικά ένας εργαζόμενος αφού αφαιρεθούν όλες οι κρατήσεις, συμπεριλαμβανομένου του φόρου εισοδήματος και των εισφορών κοινωνικής ασφάλισης, από τον μικτό μισθό.

Η χαμηλότερη ωριαία, ημερήσια ή μηνιαία αμοιβή που μπορούν νόμιμα να καταβάλλουν οι εργοδότες στους εργαζομένους. Στην ΕΕ, κάθε κράτος μέλος ορίζει τον δικό του κατώτατο μισθό.

Ένα σύνολο πολιτικών και προγραμμάτων που αποσκοπούν στη μείωση της φτώχειας και της ευπάθειας προωθώντας αποτελεσματικές αγορές εργασίας, μειώνοντας την έκθεση των ανθρώπων σε κινδύνους.

Απασχόληση όπου ο εργαζόμενος εργάζεται λιγότερες ώρες από έναν εργαζόμενο πλήρους απασχόλησης. Το δίκαιο της ΕΕ απαγορεύει τις διακρίσεις κατά των εργαζομένων με μερική απασχόληση.

Το συνολικό ποσό της αμοιβής πριν αφαιρεθούν τυχόν κρατήσεις, όπως φόρος εισοδήματος, εισφορές κοινωνικής ασφάλισης ή εισφορές σύνταξης.

Νομοθεσία της ΕΕ που περιορίζει τον χρόνο εργασίας σε μέγιστο 48 ωρών την εβδομάδα κατά μέσο όρο σε μια περίοδο αναφοράς, διασφαλίζοντας ελάχιστες περιόδους ανάπαυσης.

Ο συντελεστής φόρου που εφαρμόζεται στην τελευταία μονάδα εισοδήματος που αποκτήθηκε. Σε προοδευτικά φορολογικά συστήματα, τα υψηλότερα εισοδήματα φορολογούνται με υψηλότερους οριακούς συντελεστές.

Ο μέγιστος αριθμός ημερών ανά έτος που ένας διασυνοριακός εργαζόμενος μπορεί να τηλεργαστεί από τη χώρα κατοικίας του χωρίς να αλλάξει την φορολογική ή κοινωνικοασφαλιστική του κατάσταση.

Υποχρεωτικές περίοδοι κατά τις οποίες οι εργαζόμενοι δεν πρέπει να εργάζονται. Το δίκαιο της ΕΕ απαιτεί τουλάχιστον 11 συνεχόμενες ώρες ανάπαυσης ανά 24ωρο.

Το πραγματικό ποσοστό του εισοδήματος που καταβάλλεται σε φόρους, υπολογιζόμενο διαιρώντας τον συνολικό καταβληθέντα φόρο με το συνολικό φορολογητέο εισόδημα. Συχνά χαμηλότερος από τον οριακό φορολογικό συντελεστή.

Το χρονικό διάστημα που πρέπει να δώσει ένας εργαζόμενος ή εργοδότης πριν από τη λύση της σύμβασης εργασίας. Η διάρκεια ποικίλλει ανάλογα με τη χώρα, τον τύπο της σύμβασης και τη διάρκεια της υπηρεσίας.

Μια γραπτή σύμβαση που διαπραγματεύεται μέσω συλλογικών διαπραγματεύσεων μεταξύ ενός εργοδότη και μιας συνδικαλιστικής οργάνωσης που εκπροσωπεί τους εργαζομένους, καλύπτοντας μισθούς, ώρες εργασίας και συνθήκες εργασίας.

Μια σύμβαση εργασίας αορίστου χρόνου χωρίς συγκεκριμένη ημερομηνία λήξης, προσφέροντας μεγαλύτερη ασφάλεια στην εργασία και συνήθως ισχυρότερες νομικές προστασίες για τον εργαζόμενο.

Νομικά δεσμευτική συμφωνία μεταξύ εργοδότη και εργαζομένου που καθορίζει τους όρους και τις προϋποθέσεις απασχόλησης.

Σύμβαση εργασίας με συγκεκριμένη ημερομηνία λήξης ή συνδεδεμένη με την ολοκλήρωση μιας συγκεκριμένης εργασίας, σε αντίθεση με μια σύμβαση αορίστου χρόνου.

Μια ομάδα εκπροσώπων εργαζομένων εντός μιας εταιρείας που συμβουλεύεται τη διοίκηση σε θέματα που αφορούν τους εργαζομένους. Απαιτείται σε εταιρείες άνω ορισμένων ορίων μεγέθους σε πολλές χώρες της ΕΕ.

Οργάνωση εργαζομένων που διαπραγματεύεται συλλογικά με τους εργοδότες για μισθούς, συνθήκες εργασίας και άλλους όρους απασχόλησης.

Παροχή συνταξιοδότησης που καταβάλλεται σε εργαζόμενους που έχουν συνεισφέρει σε συνταξιοδοτικό πρόγραμμα καθ' όλη τη διάρκεια του εργασιακού τους βίου. Οι χώρες της ΕΕ έχουν διαφορετικά συνταξιοδοτικά συστήματα.

Μια ρύθμιση εργασίας όπου οι εργαζόμενοι εργάζονται από μια τοποθεσία άλλη από τις εγκαταστάσεις του εργοδότη, συνήθως από το σπίτι, χρησιμοποιώντας ψηφιακά εργαλεία.

Ώρες εργασίας πέραν των κανονικών συμβατικών ή νόμιμων ωρών εργασίας. Πολλές χώρες της ΕΕ απαιτούν αυξημένη αμοιβή για υπερωρίες.

Το ποσό του εισοδήματος που υπόκειται σε φόρο αφού έχουν εφαρμοστεί οι εκπτώσεις και οι απαλλαγές. Η βάση επί της οποίας υπολογίζεται ο φόρος εισοδήματος.

Ένα εύρος εισοδήματος που φορολογείται με συγκεκριμένο συντελεστή σε ένα προοδευτικό φορολογικό σύστημα. Το εισόδημα που εμπίπτει σε κάθε κλίμακα φορολογείται με τον συντελεστή αυτής της κλίμακας.

Φόρος που επιβάλλεται από τις κυβερνήσεις στο εισόδημα που παράγεται από επιχειρήσεις και ιδιώτες εντός της δικαιοδοσίας τους. Στην ΕΕ, οι συντελεστές και οι κλίμακες φόρου εισοδήματος ποικίλλουν ανά χώρα.

Φορολογικοί κανόνες που ισχύουν για άτομα που αποκτούν εισόδημα σε μια χώρα όπου δεν κατοικούν. Συχνά εφαρμόζονται διαφορετικοί συντελεστές και κανόνες από εκείνους για τους κατοίκους.

Φόρος Προστιθέμενης Αξίας — ένας φόρος κατανάλωσης που επιβάλλεται σε αγαθά και υπηρεσίες σε κάθε στάδιο παραγωγής ή διανομής. Η ΕΕ απαιτεί ελάχιστο τυπικό συντελεστή ΦΠΑ 15%.

Οι ώρες κατά τις οποίες ένας εργαζόμενος απαιτείται να εργαστεί. Το δίκαιο της ΕΕ ορίζει μέγιστο μέσο όρο 48 ωρών την εβδομάδα συμπεριλαμβανομένων των υπερωριών.