Officiële controle van werkplekken om naleving van arbeidswetten, gezondheids- en veiligheidsvoorschriften en normen voor arbeidsomstandigheden te waarborgen.

Een juridisch bindende overeenkomst tussen een werkgever en werknemer die de voorwaarden van het dienstverband vastlegt.

De uren dat een werknemer verplicht is te werken. EU-wetgeving stelt een maximum van gemiddeld 48 uur per week, inclusief overwerk.

EU-wetgeving die de arbeidstijd beperkt tot maximaal 48 uur per week, gemiddeld over een referentieperiode, en minimale rustperioden garandeert.

Het geheel van wetgeving dat de arbeidsverhoudingen in een land regelt, inclusief rechten en plichten van werkgevers en werknemers.

Het bedrag aan inkomen dat onderworpen is aan belasting na aftrek van aftrekposten en vrijstellingen. De basis waarop inkomstenbelasting wordt berekend.

Belastingregels die van toepassing zijn op personen die inkomen verdienen in een land waar zij niet wonen. Vaak met andere tarieven en regels dan voor ingezetenen.

Een inkomensbereik dat wordt belast tegen een specifiek tarief in een progressief belastingstelsel. Inkomen dat binnen elke schijf valt, wordt belast tegen het tarief van die schijf.

Het totale bedrag van het salaris voordat inhoudingen zoals inkomstenbelasting, sociale premies of pensioenbijdragen worden afgetrokken.

Belasting over de Toegevoegde Waarde – een verbruiksbelasting die op goederen en diensten wordt geheven in elke fase van productie of distributie. De EU vereist een minimum standaard BTW-tarief van 15%.

Een schriftelijke overeenkomst die is onderhandeld door middel van collectieve onderhandelingen tussen een werkgever en een vakbond die werknemers vertegenwoordigt, en die betrekking heeft op lonen, werktijden en arbeidsvoorwaarden.

Arbeid waarbij de werknemer minder uren werkt dan een voltijdse werknemer. EU-wetgeving verbiedt discriminatie van deeltijdwerkers.

Het maximale aantal dagen per jaar dat een grensoverschrijdende werknemer vanuit zijn woonland kan telewerken zonder dat zijn belasting- of socialezekerheidsstatus verandert.

Het werkelijke percentage van het inkomen dat aan belastingen wordt betaald, berekend door de totale betaalde belasting te delen door het totale belastbare inkomen. Vaak lager dan het marginale belastingtarief.

Een werknemer die door zijn werkgever tijdelijk naar een andere EU-lidstaat wordt gestuurd om daar een dienst te verrichten.

Het principe dat mannen en vrouwen hetzelfde loon moeten ontvangen voor hetzelfde werk of werk van gelijke waarde. Verankerd in het EU-recht sinds het Verdrag van Rome.

Een persoon die in de ene EU-lidstaat werkt en in de andere woont, en regelmatig de grens overgaat om te werken. Ook bekend als grenspendelaar.

Een belastingvermindering of -krediet beschikbaar voor belastingbetalers die financieel afhankelijke personen, zoals kinderen of oudere familieleden, onderhouden.

Een belasting geheven door overheden op het inkomen dat door bedrijven en individuen binnen hun jurisdictie wordt gegenereerd. In de EU variëren inkomstenbelastingtarieven en schijven per land.

Betaalde vrije tijd die werknemers jaarlijks wordt toegekend. EU-wetgeving vereist minimaal 4 weken betaald verlof per jaar voor alle werknemers.

Het belastingtarief dat wordt toegepast op de laatst verdiende eenheid inkomen. In progressieve belastingstelsels wordt een hoger inkomen tegen hogere marginale tarieven belast.

Het laagste uur-, dag- of maandsalaris dat werkgevers wettelijk mogen betalen aan werknemers. Binnen de EU stelt elke lidstaat zijn eigen minimumloon vast.

Een officiële feestdag waarop werknemers doorgaans recht hebben op een vrije dag, met behoud van loon. Het aantal nationale feestdagen varieert per EU-land.

Het bedrag dat een werknemer daadwerkelijk ontvangt na aftrek van alle inhoudingen, inclusief inkomstenbelasting en sociale premies, van het brutosalaris.

Een groep vertegenwoordigers van werknemers binnen een bedrijf die overlegt met het management over zaken die werknemers aangaan. Verplicht in bedrijven boven bepaalde groottedrempels in veel EU-landen.

De beëindiging van het contract van een werknemer door de werkgever. EU-recht en nationale wetgeving bieden verschillende bescherming tegen onredelijk of onrechtmatig ontslag.

Beëindiging van het dienstverband omdat de werkgever het personeelsbestand moet inkorten, doorgaans om economische of structurele redenen en niet vanwege het gedrag van de werknemer.

De periode die een werknemer of werkgever in acht moet nemen alvorens een arbeidsovereenkomst te beëindigen. De duur varieert per land, contracttype en duur van het dienstverband.

Een periode van afwezigheid van het werk die beschikbaar is voor ouders om voor een jong kind te zorgen. EU-wetgeving voorziet in minimaal 4 maanden ouderschapsverlof per ouder.

Uren gewerkt boven de normale contractuele of wettelijke werktijd. Veel EU-landen vereisen een toeslag voor overwerkuren.

Een uitkering bij pensionering die wordt betaald aan werknemers die gedurende hun werkzame leven hebben bijgedragen aan een pensioenregeling. EU-landen hebben verschillende pensioensystemen.

Regelmatige betalingen aan een pensioenfonds door werknemers, werkgevers of beide om pensioenvermogen op te bouwen. De bijdragepercentages variëren per land.

Een proefperiode aan het begin van het dienstverband waarin beide partijen de arbeidsovereenkomst gemakkelijker kunnen beëindigen, doorgaans met een kortere opzegtermijn.

Verplichte perioden waarin werknemers niet mogen werken. EU-wetgeving vereist minimaal 11 opeenvolgende uren rust per periode van 24 uur.

Een document van een werkgever aan een werknemer met een specificatie van de verdiensten en inhoudingen voor een loonperiode. In de meeste EU-landen wettelijk verplicht.

Vergoeding betaald aan een werknemer voor schade of verliezen, bijvoorbeeld wanneer een werkgever een contract beëindigt zonder de juiste procedures te volgen.

Een reeks beleidsmaatregelen en programma's gericht op het verminderen van armoede en kwetsbaarheid door efficiënte arbeidsmarkten te bevorderen en de blootstelling van mensen aan risico's te verminderen.

Verplichte betalingen door werknemers en werkgevers ter financiering van sociale beschermingsregelingen, inclusief pensioenen, gezondheidszorg en werkloosheidsuitkeringen.

Een vast bedrag dat van het bruto-inkomen kan worden afgetrokken voordat de inkomstenbelasting wordt berekend, representatief voor typische werkgerelateerde uitgaven.

Een arbeidsregeling waarbij werknemers vanaf een andere locatie dan het bedrijfspand van de werkgever werken, doorgaans thuis, met behulp van digitale hulpmiddelen.

Een arbeidsovereenkomst met een specifieke einddatum of gekoppeld aan de voltooiing van een specifieke taak, in tegenstelling tot een onbepaalde vaste arbeidsovereenkomst.

Vergoeding betaald aan een werknemer bij beëindiging van het dienstverband, doorgaans berekend op basis van de duur van het dienstverband en het laatste salaris.

Een periode van afwezigheid van het werk die aan een vader of tweede ouder wordt toegekend na de geboorte of adoptie van een kind.

Een organisatie van werknemers die collectief onderhandelt met werkgevers over lonen, arbeidsvoorwaarden en andere arbeidsovereenkomsten.

Een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd zonder vaste einddatum, wat grotere baanzekerheid en doorgaans sterkere juridische bescherming biedt voor de werknemer.

Betalingen door werkgevers bovenop de salarissen van werknemers om sociale beschermingsregelingen te financieren. Deze vormen een aanzienlijke extra kostenpost voor de werkgever.

Financiële ondersteuning geboden aan werknemers die onvrijwillig hun baan hebben verloren. De geschiktheid en bedragen variëren per land.

Betaald of onbetaald verlof van het werk wegens ziekte of letsel. De regels variëren aanzienlijk tussen de EU-lidstaten.

Dekking die medische kosten vergoedt. In veel EU-landen wordt een verplichte zorgverzekering gefinancierd via sociale premies.

Een periode van afwezigheid van het werk die aan een moeder wordt toegekend vóór en na de geboorte van haar kind. EU-wetgeving garandeert minimaal 14 weken zwangerschapsverlof.